De wereld van Roos: Koele kat

door | 12-06-2012 | 03:03 | Columns | 2 reacties

Op een zaterdagmiddag, besloot ik om onduidelijke redenen, toch nog eens bij de coolcat te gaan kijken. Om wederom onduidelijke redenen hoopte ik dan toch daar dat ene jasje/shirtje/tasje te vinden. Cool Cat Almelo. Zou ik, inmiddels de doelgroep waarschijnlijk enkele jaren overschreden,  dan toch nog een ‘coole kikker’ worden? Warempel bleek mijn voorgevoel juist. Binnen 5 minuten stond ik met het lang gezochte en nu pas gevonden jasje/shirtje/tasje in mijn handen. Euforie! Ineens schoof die net iets te irritante en te harde muziek naar de achtergrond.

Met mijn lang gezochte en nu pas gevonden dingetje ging ik naar de kassa. Ken je dat gevoel? Binnen een seconde van puur geluk, naar pure verontwaardiging. Alsof je een kleuter een lolly uit z’n mond rukt. De televisie uitzetten vlak voor het doelpunt. Na een lange werkdag thuiskomen en net na het uitschoppen van je schoenen met je blote tenen in een plas kots van de kat belanden…

Je begrijpt me.

De kassadame straalde alles uit wat je niet wilt uitstralen als je een representatief beroep hebt. Zo van: “Oh, shit een klant. En ik heb het al zo druk.” Ik weet het niet zeker, maar ik geloof dat ik wel iets van een: “Hallo”, hoorde.  Of het voor mij bestemd was, weet ik niet , want ze keek me niet aan. Onverstoord ging het verveelde gesprekje over wat er al-le-maal nog moest gebeuren tussen haar en haar collega door.

Jammer dat ze dat belangrijker vond dan het contact met een betalende klant, want anders had ze de verontwaardiging wel van mijn gezicht kunnen zien druipen.

“Goedemorgen, goedemiddag HALLO, ik ben een klant!” ging er door mijn hoofd.

In mijn ogen is er voor een verkoper niets zo makkelijk als een klant die zelf besluit binnen te komen, zonder enige hulp datgene vindt wat hij/zij zoekt, het verfrommelde stapeltje resterende artikelen nog even recht legt en dan besluit zonder enig verkooppraatje de volle mep af te komen rekenen.

Het verwonderd me dat er dan niet eens een (nep-)glimlachje vanaf kan. Het gevulde tasje schoof ze na betaling ergens mijn richting in. Niet wetende een prachtige bron van inspiratie te zijn voor deze nieuwe column.

Waarom zijn mensen zoals ze zijn of waarom gaan dingen zoals ze gaan. Veel dingen om me heen zetten me aan het denken. Als ik ergens gelukkig van wordt, me verwonder, me irriteer of als ik er niks van snap, heb ik gewoon zin om het op te schrijven.

Dit leek me wel een mooi plekje. Ook ben ik erg benieuwd naar jullie mede-ervaringen en commentaar. Kom maar op!

Roos.

7

2 Reacties

  1. Lettie

    Ha ha ha hoe herkenbaar, net zo als die kassamutsen bij de supermarkt die al kauwgom kauwend lekker doorbabbelen met hun collega kassamuts terwijl je voor hun kassa staat.
    Laatst keihard geroepen, joe hoe HIER BEN IK !! heerlijk….

  2. Guppie

    Op een vrijdagochtend besloot ik, om onduidelijke redenen, toch nog eens een keertje de column van Roos te lezen. Ik kon het niet helemaal plaatsen….De “heel vervelend toontje & zelden leuk” stoere voetbal mannen website laat een dame over haar shopping perikelen schrijven? Daarbij zat ik nog in het midden van mijn verwerkingsproces van Oranje, jeweetwel de “neehoor wij weten echt niet wat we verkeerd doen en dragen daarover ook geen verantwoordelijkheid” generatie bling bling broodvoetballers. Kl**tzakken.

    Verwarrend allemaal maar goed, Roos en haar column. Je hebt wel een punt hoor. Jammer dat je specifiek Cool Cat noemt want dit gedrag geldt voor circa 90% van de kledingwinkels. Of tenminste 100% van de kleding winkels met deze doelgroep. En tsja daar heb jij als vrouw richting overgang niets te zoeken toch? 🙂

    En dan mijn ervaringen? Ik kan dus helemaal blij worden als ik hoor dat een Joldersma gaat sluiten. Wat een allemachtig arrogante kl*te winkel is dat. Nog nooit zo’n gevoel gehad van niet welkom zijn, en dat in een winkel waarin ze afhankelijk zijn van de verkoop toch? Brummer is ook zo’n leuk voorbeeld, daar ga je echt niet voor je plezier heen. Nou kan ik ook wel beginnen over bijvoorbeeld een Tapas Solera maar daar loopt inmiddels meer dan dat foute “kijk mij” hotelschool volk. Zijn er nu zat die het heel leuk doen. Blijft soms (lees: vaak) behelpen met personeel.

    Ben benieuwd naar je volgende column, hup Roos hup.

Een reactie versturen

7

Blij dat we terug zijn?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...
7
7
7

TIPS, FOTO'S, VIDEOS? APP ONS!

Heb jij tips voor de redactie? Heb je foto's videos of ander materiaal dat interessant kan zijn voor een item op HNDB? App ons dan je verhaal en bestanden op 06 181-22-186 en wij ga ermee aan de slag.